امامجمعه رامشیر از کمبود امکانات درمانی در این شهرستان گلایه کرد و گفت: وظیفه مسئولان است که برای رفع این کمبودها تلاش کنند.
حجتالاسلام سید سلمان هاشمی امامجمعه رامشیر ظهر امروز در خطبههای نمازجمعه در مسجد جامع این شهر با گلایه از نبود تجهیزات بیمارستانی و امکانات درمانی شایسته اظهار کرد: رامشیر با مردمانی غیرتمند و وفادار به انقلاب، سالهای سال با زخمی مزمن روبهرو است، زخمی که کمبود پزشک عمومی و متخصص خواهد بود.
وی در ادامه افزود: مردمی که در روزهای سخت همیشه پای انقلاب ایستادهاند، امروز از نبود تجهیزات بیمارستانی و امکانات درمانی شایسته بهشدت در رنج و سختی هستند.
امامجمعه رامشیر تصریح کرد: دردِ بیمار، درد ماست و بیتوجهی به درمان، بیتوجهی به کرامت انسان مؤمن است. این نارضایتی مردم نباید در هیاهوی اداری گم شود.
ضرورت نگاه عدالتمحور به رامشیر
وی در بخش دیگری از سخنان خود تأکید کرد: وظیفه مسئولان است که با تمام توان، پیگیر رفع این کمبودها باشند. وزارت بهداشت و دانشگاه علوم پزشکی اهواز و شخصیتهایی که در این جایگاه قرار دارند، و از درد مردم اطلاع کافی دارند، باید با نگاهی عدالتمحور، رامشیر را در اولویتِ جبرانِ کمبودها قرار دهند.
هاشمی عنوان کرد: صدای مردمِ محرومِ دیار رامشیر باید به گوشِ تصمیمگیرانِ پایتختنشین برسد تا برای رفع این مشکل بزرگ آنها، چارهاندیشی شود.
وی با اشاره به فرارسیدن سالروز ولادت حضرت زینب کبری(ع) و روز پرستار گفت: از نگاه رهبر انقلاب، زینب(س) پرچمدار جهاد تبیین زن مؤمن در برابر تهاجم فرهنگی است. معرفت زینبی تنها زمانی زنده میماند که زیستِ مؤمنانه و باوقار، در جامعه جان داشته باشد، این معرفت باید در دل دختران ما بتپد، زنده بماند و راه را روشن کند.
عبادتی بالاتر از نمازخواندن در مسجد
امامجمعه رامشیر خاطرنشان کرد: پرستاری، راهی روشن برای قرب الهی و رسیدن به کمالِ انسانی است، وقتی نگاه انسان به این شغل، نگاهی معنوی باشد، کار روزانهاش تبدیل به عبادت میشود.
وی اضافه کرد: پرستار، آنگاه که به بیمار خدمت میکند، خود را در مسیرِ رضای خدا میبیند و این نگاه، سرچشمه نشاط و عشق خدمت در وجود اوست.
هاشمی با قرائت حدیثی از امام صادق(ع) بیان کرد: نشستن پرستار نزد بیمار و مراقبت از او، بهتر و بالاتر از نمازخواندنت در مسجد است که این یعنی خدمت به جانِ انسان، از عبادتهای بزرگ نزد خداوند است.
امامجمعه رامشیر ادامه داد: پرستاری و مراقبت از بیماران، کار هر کسی نیست؛ تنها دلهایی میتوانند این سنگر را نگه دارند که از انگیزه الهی، دلسوزی، بردباری و طاقت در رنج برخوردار باشند
